Jak moja babcia stała się krzesłem

Liban, Niemcy, Katar / 2020 / animacja / 10' / Konkurs krótkometrażowy

Zaczęło się niewinne. Pewnego dnia kwiaty przestały pachnieć jak kiedyś. Potem muzyka w radio zaczęła szumieć, aż w końcu całkiem ucichła... Gdy starsza kobieta zaczęła po kolei tracić wszystkie zmysły, w codziennym życiu towarzyszyła jej tylko gosposia. Wnuki, zajęte własnymi kłótniami i walką o pieniądze, już dawno przestały zwracać uwagę na swoją babcię. Tymczasem im mocniej dom staruszki pokrywa się mrokiem, tym silniejsza więź zawiązuje się między babcią, a jej opiekunką. Wzruszająca historia o chorobie i starzeniu się, wykorzystująca wyobraźnie i metaforę do pokazania trudnych i bolesnych procesów odchodzenia.

reżyseria
Nicolas FattouhGość Q&A

Artysta wizualny i reżyser. Urodził się w 1994 roku w Monsef w Libanie. Brał udział w wielu krajowych i międzynarodowych wystawach. Absolwent animacji na Libańskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 2018 roku jego debiutancki film „Jak moja babcia stała się krzesłem” otrzymał Nagrodę Filmową Roberta Boscha Stiftunga dla koprodukcji niemiecko-libańskiej. W 2019 roku otworzył Galerię Sztuki Fattouh w Monsef. Filmografia: „Le voleur de casseroles” (2015), „Jak moja babcia stała się krzesłem” (2020).

zdjęcia
Till Machmer
scenariusz
Nicolas Fattouh
animacja
Till Machmer, Adrian Jaffé, Augustina Morici, Florian Maubach, Friedrich Schäper, Yann Le Bot
muzyka
Cedric Kayem
dźwięk
François Yazbeck
montaż
Frédéric Schuld
produkcja
Fabian Driehorst, Nermine Haddad
Fotos
Jak moja babcia stała się krzesłem
Zwiastun