Rozwód po irańsku

Iran, Wielka Brytania1998dokument80'Retrospektywa Kim Longinotto (2026)

Dwie dekady po rewolucji islamskiej i dwie dekady przed wielkimi protestami irańskich kobiet Longinotto odwiedza sąd rodzinny w Teheranie specjalizujący się w sprawach rozwodowych. Już przy wejściu do budynku widać segregację ze względu na płeć, ale największe różnice w traktowaniu mężczyzn i kobiet ujawniają się podczas rozpatrywania kolejnych przypadków. Kamera rejestruje nie tylko biurokrację i nierówności, ale także wstydliwe problemy małżeńskie i towarzyszące rozwodom wielkie emocje. Z pomocą znawczyni tematu, antropolożki Ziby Mir-Hosseini, powstał wnikliwy portret instytucji, a także unikatowy obraz irańskich obyczajów i kobiecej determinacji.

reżyseria
Kim Longinotto, portret reżysera
Kim Longinotto

Brytyjska reżyserka filmów dokumentalnych i autorka zdjęć. Ukończyła wydział operatorski i reżyserię w National Film and Television School. Debiutowała w 1976 roku filmem „Pride of Place”. Słynie z intymnego, obserwacyjnego stylu oraz skupiania się na życiu kobiet w różnych kulturach. Jej docenione przez krytyków filmy, takie jak „Sisters in Law” (2005), „Divorce Iranian Style” (1998) i „Pink Saris” (2010), poruszają tematy sprawiedliwości, równości płci i praw człowieka. Twórczość Longinotto charakteryzuje się minimalną narracją i silnym podejściem etycznym, pozwalającym jej bohaterom mówić za siebie. Otrzymała wiele międzynarodowych nagród i jest powszechnie uważana za jedną z najważniejszych współczesnych twórczyń filmów dokumentalnych.

Ziba Mir-Hosseini

Fotos
Kadr z filmu Rozwód po irańsku